تبليغاتX
دویدن به هیچ کجا
سکوت می کنم برای اعتراض به این روزها یک سکوت وبلاگی ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2 نوشته شده در  یکشنبه سی و یکم خرداد 1388ساعت 18:3  توسط امیر  | 

 

ما عشق را به مدرسه بردیم

در امتداد راهرویی کوتاه

بر پله های سنگی دانشگاه

و میله های سرد و فلزی

                   گل داد و سبز شد

آن روز، روز چندم اردیبهشت

یا چند شنبه بود

              نمی دانم

آن روز هر چه بود

از روزهای آخر پاییز

یا آخر زمستان

           فرقی نمی کند

زیرا ما هر دو در بهار

               ـ در یک بهارـ

                    چشم به دنیا گشوده ایم

ما هر دو

در یک بهار چشم به هم دوخته ایم

                  آن گاه ناگهان متولد شدیم

و نام تازه ای بر خود گذاشتیم

                 فرقی نمی کند

آن فصل

     ـ فصلی که می توان متولد شد ـ

                 حتما باید بهار باشد

و نام تازه ی ما

                دیوانه وار باید باشد

                     فرقی نمی کند

امروز هم ما هرچه بوده ایم ، همانیم

                       ما باز می توانیم

      هر روز ناگهان متولد شویم

                         ما همزاد عاشقان جهانیم..

                                                           زنده یاد قیصرامین پور

 

 

2 نوشته شده در  پنجشنبه چهاردهم خرداد 1388ساعت 2:33  توسط امیر  | 

یک روز
شاید یک روزکه افتاب
گیسوی نقره ای دماوند پیر را نوازش می کند
در یک غریو تندر بارانی
در یک نسیم نوازشگر بهار

یک روز شاید
همراه پرواز پرستوی عاشقی
واژه لبخند به سرزمین سوخته من باز گردد
امید کوبه در را بفشارد
و سپیدی جای تمامی این سیاهی ها را پر کند

آن روز بر مردگان نیز سیاه نخواهم پوشید

حتی بر عزیز ترینشان
...
2 نوشته شده در  پنجشنبه هفتم خرداد 1388ساعت 15:44  توسط امیر  | 

 
کتاب ايران