اهل کاشانم اما

شهر من کاشان نیست

شهر من گم شده است

از آلام مردگان بی شمار

از التزام تراژدی

از عشقی گمشده

از تسلط جانکاه ویرانی

من می بینم جانداری را به دنبال زیستن

مضحکه ای از برای خندیدن

شادمانه ای برای سرخوشی

عاشقانه برای وصل

من در پایان می آموزم

پیروزی باشکوه زندگانی را

                                    مارجری پیزر

                                                                                                         رومر گادن

                                                                محمود دولت آبادی(قسمتی از رمان سلوک)

روز بی حوصلگی

وقت خوبی که میشد

غزلی تازه بگی...

این روزهای تکراری نمیدونم کی تموم میشه فقط دل خوشی من یک دوست عزیزه که همدم تنهایی منه